Rojoynegro.infoMiembro desde: 15/09/11

Rojoynegro.info

http://www.rojoynegro.info/

0
Posición en el Ranking
0
Usuarios seguidores
Sus noticias
RSS
  • Visitas
    475.512
  • Publicadas
    7.276
  • Puntos
    0
Veces compartidas
171
¡Consigue las insignias!
Trimestrales
Recientes
Visitas a noticias
Hace 2d 0

image

Bojkoto, sabotado, striko kaj ?enerala striko, malgra? tio ke kiel formoj de rekta agado ili trovas aplikon ?unu pli, alia malpli? sur ?iuj terenoj de la sociala batalo, tamen restas batalrimedoj tipe ekonomiaj. Ilia sukcesa apliko en la fino de la pasinta kaj en la komenco de la nuna jarcento estigis certan troan logi?on en la sindikatajn kaj anarki?sindikatajn mediojn, fenomeno cetere ne malofta en la socialaj luktoj, kie la pasioj kaj sentoj iafoje superas, kaj kie la ser?ado de novaj vojoj kaj formoj estas procezo ?is nun ne finita. Tiel oni venis al troa ?veligo de la ekonomigraveco en la homsocio, kaj al malgravigo de la sociala batalo ?is pure ekonomia fenomeno.

Tiel la rimedojn de la ekonomia batalo oni prezentis preska? kiel unikajn kaj sendubajn en la provado de la laboruloj por socia rekonstruo. lo pli, iuj tiom ilin idealigis, ke krei?is ?e multaj supra?a ideo pri tiu kompleksa kaj malfacila procezo, kiun oni nomas radikala socia reorganizado, reduktante ?in al la a?tomatismo de fatala socia disvolvi?o, kaj al ?i aldonante la optimisman ornamon de granda festotago. La ?enerala striko, ekzemple, la? efikeco kaj ?ioncirka?preneco, akiris en la konscio de tiuj homoj tian potencon, ke la? ties kredo la hodia?a putra socio en la procezo de ?enerala striko devus ?esi kiel horlo?o kies risorto estas de?irita, kaj la nova socio devus naski?i preska? a?tomate. La produktado estas paralizita, la tuta trafiko haltigita, la inter?an?o ne plu estas ebla, la kapitalistoj kaj a?toritatuloj estas tiom senpovaj, ke e? ilia armila defendo fari?as senefika. La revolucio mem estas preska? paca fenomeno; tiom granda estas la potenco de la ekonomia agado, ke la malamiko estas neniigita preska? sen nececo fusilon ekkrakigi. Restas al la laboristoj nur preni en siaj manoj la tutan ekonomian aparaton, kaj poste ?iujn aliajn sociajn funkciojn, ?ar la tuta vivo dependes de la ekonomifunkciado.

Kaj la vero estas, ke kiom ajn supera estas la graveco de la ekonomiaj fenomenoj ?kaj ?i kreskos certe ankora? en la estonteco? la socia vivo, la vivo de l' homo, restas malsimpla komplekso el plej diversaj manifesti?oj kondi?itaj de multego da plej diversaj faktoroj. La homo estas nek nur ekonomia, nek nur ?kaj e? pli malmulte? politika besto. De tio venas, ke la rilatoj inter la homoj vivantaj en socio alprenas multaspekton, kiu sin esprimas en determinita politika, ekonomia kaj socia strukturo, objektiva en ties tuteco, sed ne en ties apartaj formoj de manifesti?o, ?e ?iuflanka agado de tiuj, kiuj celas ?a? estas al tio alvokitaj ?is alta grado pro sia socia situacio? profundan transformon kaj konstruon de nova strukturo, kiu anka? pro la multaspekto de la homa naturo kaj ties bezonoj, ne estos senescepte ekonomia.

Cetere, la tuta homhistorio estas malanta? ni; ni sciu nur vidi kaj analizi ?in, por ke ni konvinki?u pri tiuj simplaj veroj. ?i ne estas frukto de nur ekonomiaj konflik?toj, nek plenigita nur per tipe ekonomiaj formoj de batalo. Bojkoto, sabotado, striko kaj ?enerala striko neniam estis la unikaj luktoformoj. Paralele kun ili multe pli ofte kaj pli grave manifesti?as la protesto, ribelo, insurekcio, revolucio koncernantaj nur apartajn sektorojn de la socia vivo, en multe da okazoj e? ekster la sfero de la ekonomio, kaj kelkfoje, aperintaj kiel ekonomiaj konfliktoj, ili plivasti?as kaj ?irka?prenas la tutan socian organismon.

La protesto povas esti e? izole?individua, sen pro tio malpliigi sian valoron, kiam ?i volas veki la komunan konscion. ?i povas anka? esti pure morala ago, kiel tiu de iu KROPOTKIN, de iu BAKUNIN, de iu TOLSTOJ, kiuj interrompas la rilatojn kun sia socia medio, kaj per tio kontribuas multe pli al ekskuo de la fostoj de la tuta socio, ol per striko por plialtigo de la salajroj je kvin centimoj, kiujn la postan tagon oni el?etas al la konsumanto; kaj pro manko de sufi?a konscio de ?i?lasta kaj pro iu bone organizita propagando de la mastroj, tiuj centimoj povos kontra?starigi la konsumanton kontra? la laboristo. Tiu sama rimarko validas, kaj kompreneble multe pli, pri kolektiva kaj bone efektivigita protesto kaj ribelo, pri la popola insurekcio kaj pri la revolucio.

Oni devas tamen tuj rimarkigi, ke tiuj batalrimedoj ne estas por la anarkiisma taktiko tiel tipaj kiel formoj de rekta agado, kiel estas la rimedoj uzataj sur la ekonomia tereno kaj precipe la striko kaj la ?enerala striko. Per tio ni volas diri, ke, kvankam la protesto, ribelo, insurekcio kaj revolucio estas formoj de rekta agado, ilin povas uzi anka? aliaj socipolitikaj movadoj, kiuj principe ne estas por la taktiko de rekta agado. Tio ?i kompreneble ne forvi?as la diferencon inter la anarkiistoj kaj ?i?lastaj en iliaj sintenoj al tiuj batalrimedoj, en la maniero ilin apliki, en la celoj trafendaj kaj en la morala enhavo al ili donita.

La protesto povas alpreni krom la formo de morala individua ago, tiun de organizita kolektiva ago: publika mi?tingo, stratmanifestacio, sen ?iam iri nenecese ?is kolizio kontra? la »fortoj de la ordo«, sed male sin esprimanta plej ofte en paca manifesti?o de indigno a? de solidareco, kiu ne transiras la limojn kaj gravecon de morala ago tra kolektiva esprimo. La protesto en sia plej ekstrema formo kondukas ekzemple al la rifuzo militservi kaj al la rifuzo plenumi iujn agojn, tiel alproksimi?anta al ribelo.

La ribelo en sia ?usta senco estas protesto, kiu jam agas armile. ?i povas esti individua kaj kolektiva, sed en sia pli ?usta senco, la ribelo estas ?efe kolektiva ago. Tiel estas la kontra?staro al milita agado, la haltigo de trafikrimedoj kiuj transportas militistaron, la kontra?staro al politika pu?o. Sed en ?iuj okazoj ?i aperas organizita de revolucia malplimulto.

Kiam la ribelo alprenas lar?ajn dimensiojn, ?irka?prenas pli grandan teritorion kaj allogas popolamasojn ekster la organizita malplimulto, t.e. kiam la ribelo transformi?as en amasan popolagon, ?i jam estas insurekcio. La insurekcio povas fari?i ?enerala ?irka?prenante la tutan teritorion de iu lando, kaj tiam ?i estas revolucio. La revolucio povas havi nur karakteron de komuna kaj tutpopola ekstari?o, per nacia liberi?o ekzemple, sen iaj ajn socialaj celoj, povas havi pure politikan karakteron kun malmulte da miksa?o de sociaj elementoj; povas anka? havi socian karakteron sen klare fiksitaj celoj al profunda transformado de la ekonomio. ?i povas tamen cirka?preni ?iujn socitavolojn kaj esti direktata al radikala transformado de ?iuj institucioj ?politikaj, ekonomiaj, juraj, spirit-religiaj? kaj tu?i profunde la sociajn kaj moralajn rilatojn inter la homoj, samkiel ties konceptojn mem. Tiam ?i estas la socia revolucio. ?i aktivigas ?iujn rimedojn de la rekta batalo, komencante per la bojkoto, sabotado, striko, ?enerala striko kaj, kun uzado de la armiloj, kun la ribelo, la insurekcio kaj ?enerala insurekcio, finante per neniigo de la tuta malnova socia strukturo, per senpropri?o de ?iaj rimedoj por produktado, inter?an?o kaj konsumado, per forigo de la ?tato kaj ?iuj perfortaj kaj parazitaj instrumentoj kaj organoj.

Por ni la socia revolucio estas nek simpla nek facila faro. ?i postulas preparon kaj maturi?on, kiuj ne povas esti frukto de izolaj kaj mallongda?raj klopodoj, nek tasko por reali?o de nura organiza?o, partio a? movado. ?i anka? ne povas esti okaza?o, kiun oni efektivigas en fiksitaj tago kaj horo, la? ordeno de determinita centro. La Pariza Komuno havis multajn elementojn de socia revolucio, sed la necesaj kondi?oj, por ke ?i fari?u vera socia revolucio, restis for de reali?o. La Rusa Revolucio enhavis ankora? pli determinitajn elementojn de socia revolucio, sed la interveno de partia diktaturo sufokis la popolan iniciaton, kaj la revolucio abortis sub la batoj de la bol?evista policre?imo. La hispana revolucio iradis ankora? pli malproksimen en la enprofundi?on de sia socia karaktero kaj en la senprokrastan konstruon de nova sociekonomia strukturo, sed ?i eksplodis en multe da specifaj kondi?oj, kiel kontra?bato de fa?isma komploto akompanata de fremda interveno minacanta la nacian sendependecon mem de la lando; en kompleksa implika?o de multnombraj kaj diversaj internaciaj interesoj, ?i alprenis en iu senco karakteron de komuna nacia ago, ?e kiu homoj el diversaj klasoj kaj sociaj tavoloj kun radikale kontra?ecaj sociekonomiaj kaj politikaj interesoj sin trovis pro la cirkonstancoj sur unu batalfronto kontra? unu komuna kontra?ulo. Tio ?i ?uste estas unu el la ka?zoj, kiuj ne favoris pli decidan baton al la ?tata ma?ino, cirkonstanco kiu paralele kun la tuta komplekseco de aliaj faktoroj malhelpis la findisvolvon de la profunda socia transformado definitive haltigita de la etendado super la tuta lando de la diktaturo de FRANKO.

Restas ankora? du flankoj de la problemo pri la revolucia socirekonstruo, por ke ni finu pri tiu demando. La unua estas tiu de ?ia perforta karaktero kaj la alia de ?ia efikeco a? senefikeco kompare kun tiu de la reformismo. Multaj, sentemaj al ?ia perforto a? dezirantaj montri?i tiaj, deklaras sin kontra? la revolucia bataltaktiko, bazi?ante sur moralaj argumentoj. Ni ne volas tie ?i disputi kun ili. Unue ni volas nur rimarkigi, ke estas erare koncepti la revolucion kiel nepre sangan banon, a? rigardi la uzon de armilo en la revolucio kiel ekskluzivan kaj determinantan signon. La revolucio povas esti multsangversa sen esti revolucio la? sia enhavo. Male, ?i povas esti akompanata de multaj sensignifaj manifesti?oj de perforto (ni ne permesas al ni aserti, ke revolucio povas esti entute senigita je perfortaj manifesti?oj, tio ?i estas neebla) kaj tamen esti vera socia revolucio. La plej karakteriza signo de la revolucia agado estas la popola iniciato, kiu veki?as dum la revoluciaj periodoj kaj la unika faktoro, kun kiu la anarkiistoj kalkulas por radikala socirekonstruo. Kaj la plej karakteriza signo de la socia revolucio estas radikala forigo de la malnovaj institucioj, kaj konstruado de nova socistrukturo kun la amasa kaj konstanta partopreno de ?iuj kreantoj de valora?oj kaj de ?iuj batalantoj por ?ies libero, bon?tato kaj justeco.

Koncerne ?ian efikecon, ni devas konfesi, ke ni hodia? vivas en dekadenca epoko, en kiu la reformismo grave superas la revolucian agadon; kaj multaj estas tiuj, kiuj provas subtaksi la veran gravecon de la revoluciaj bataloj anta?aj al la hodia?a epoko, kaj ili ?ajnigas kvaza? ili forgesus, ke multo ?ajne realigita de la parlamentoj kaj per reformisma aktiveco de la politikistoj, reale estas frukto a? konsekvenco de la revolucio, kiu, malgra? tio ke ?i estis multfoje sufokata, ne ?esas esti dan?ero per sia profunda kaj obtuza tondro. Oni ofte parolas pri la atingitaj rezultoj, pri la sociala progreso en iuj landoj, kaj oni eksplikas tion per la efikeco de la reformismoj sed oni forgesas, ke, en la hodia?a mondo estas e? ne unu lando, kiu vivas izole kaj flankenlasite de la komuna koncerto, kaj ke plej ofte la ver?ita sango de la viktimoj de la revolucio en donita lando alportas siajn fruktojn en aliaj landoj, kaj la laboruloj en ?i tiuj landoj senpage ricevas ?is certa grado kion aliaj por ili permilitis, sen tio ke ?i tiuj povu gustumi la fruktojn de sia batalo.

Multrilate la iamaj socialistoj trompi?is en siaj anta?vidoj. La kapitalisma socio montri?is ne tiel proksima al sia morto; ?ar la kapitalismo lernis alkonformi?i. Sed ne trompi?is la unuaj socialistoj en tio, ke kapitalismo ne povas malaperi per pre?o kaj prediko; kiom ajn ?i alkonformi?is kaj cedis por savi?i, ?ia lasta »cedo« estos ... ?ia morto, kaj ?i estos ?ne povas alimaniere esti? nure faro de perforta agado. La anarkiistoj?revoluciuloj ne timas alpreni la moralan respondecon de »murdistoj«. Kiuj preferas la lavitajn manojn de PILATO, tiuj per fajna vualita konscienco de JUDASO konservu por si la moralon de la parfumita filistro.

Más comentadas de Rojoynegro.info

Entrevista a Rafael Cid, escritor y periodista: "La democracia o es directa, o no es democracia"

Entrevista a Rafael Cid, escritor y periodista:

0 "Cuando los de bajo, la mayoría social, delegan en unos pocos, en una élite, se instaura el gobierno de la oligarquía" "La crítica del montaje electoral no significa la ponderación del abstencionismo sin más" Periodista y analista ... 30/08/2014

Ha muerto el compañero Antonio Martín Bellido, miembro de D.I. (Granado y Delgado)

Ha muerto el compañero Antonio Martín Bellido, miembro de D.I. (Granado y Delgado)

0 Antonio Martín Bellido fue uno de los pocos resistentes que sobrevivió en la clandestinidad en la España franquista In memóriam ANTONIO MARTÍN BELLIDO El 17 de agosto falleció Antonio Martín Bellido a los 75 años, de . 19/08/2014

Trabajo sin patrón en Europa. Cuatro experiencias europeas de autogestión

Trabajo sin patrón en Europa. Cuatro experiencias europeas de autogestión

0 Repasamos las experiencias europeas más avanzadas en la recuperación de fábricas por parte de los trabajadores 17/08/2014

El orden del caos

El orden del caos

0 Artículo de opinión de Purificación Eisman, Secretaria de Comunicación de CGT-PV, publicado en Levante-EMV Palestina nos duele y nos revuelve el estómago mientras nos encoge el corazón, porque simboliza la lucha de ... Hace 5d

CGT denuncia a la Fiscalía posibles infracciones penales por "temperaturas extremas" en centros educativos

CGT denuncia a la Fiscalía posibles infracciones penales por

0 El sindicato CGT ha denunciado ante la Fiscalía la existencia de posibles infracciones penales de los responsables de la Consejería de Educación, Cultura y Deporte de la Junta de Andalucía y de su delegación territorial en Cádiz, ante 04/08/2014

Mostrando: 1-5 de 7.280